Actie “weiger de huurverhoging te betalen”

Actie weiger de huurverhoging te betalen
Presentatie Willy Lourenssen, woe. 15 april 2015, 11:00 – 13:00, Buurthuis De Dam

De Huurdersverening Feijenoord heeft op 31 maart 820 brieven van huurders uit Feijenoord aangeboden aan de Klantenraad van Woonstad. In de brief verzoeken huurders de huurverhoging te beperken tot het inflatieniveau van 1%. De Klantenraad was blij met de brieven en vindt ook dat de huurverhoging lager moet. Maar het is nog niet bekend wat Woonstad daarmee gaat doen.

Willy Lourenssen is van de Huurdersvereniging Salland in Oost-Nederland. Zij hebben in 2014 met 400 huurders geweigerd om de huurverhoging te betalen. Daarmee maakten zij het hun verhuurders moeilijk en ook gaven zij een sterk signaal af dat huurders boos zijn over de huurverhogingen. Dat signaal is landelijk opgepikt. Dit jaar gaan ze in Salland weer de huurverhoging weigeren. Willy hoopt dat ook huurders in andere delen van het land mee gaan doen.

De Huurdersverening Feijenoord heeft Willy daarom uitgenodigd om precies uit te leggen hoe zij de acties in Salland tegen de huurverhoging hebben voorbereid en uitgevoerd. Hieronder volgt een kort verslag van Willy’s presentatie, met name van dat deel dat over de actie tegen de huurverhoging ging. Voor de rest van zijn presentatie kun je zijn powerpoint doornemen.

Gebruik maken van de wet
‘Hoe kun je huurders mee laten doen aan een actie tegen de huurverhoging?’, zegt Willy. ‘In Salland hebben wij gezegd: We maken gebruik van de wet. Er is een optie in de wet die niemand kent, maar die wel effectief is. We kunnen de huurverhoging niet echt tegenhouden. Maar we willen wel laten merken aan de verhuurders en de politiek dat we het er echt niet mee eens zijn.
Er zijn twee dingen waar verhuurders een hekel aan hebben: dat is negatieve publiciteit en dat ze geen geld binnen krijgen. Met deze actie, raken we de verhuurders op allebei de pijnpunten.’

Eind april krijgen sociale huurders in Nederland een huurverhogingsvoorstel van hun verhuurder in de bus. ‘Let wel, dit is een voorstel, dus nog geen afspraak. Ik kan met een voorstel akkoord gaan, of niet.’

Er zijn 3 manieren om bezwaar te maken tegen een huurverhogingsvoorstel (op basis van artikel 253, Boek 7, Burgerlijk Wetboek):
1. Door een bezwaarschrift in te dienen bij je verhuurder vóór 1 juli (artikel 253.1).
Deze manier van bezwaar maken staat ook vermeld in de brief die je van je verhuurder krijgt.
2. Door een bezwaarschrift in te dienen voor 1 juli én de huurverhoging niet te betalen.
Je laat met het bezwaarschrift aan je verhuurder weten dat je het niet eens bent met de huurverhoging en je betaalt de huurverhoging niet vanaf juli 2015.
3. Door de huurverhoging niet te betalen (artikel 253.2).
Je laat niet weten aan je verhuurder dat je het niet eens bent met de huurverhoging, maar betaalt de huurverhoging gewoon niet. Je gaat in juli 2015 gewoon door met het betalen van het oude huurbedrag, dus de huur zoals die het afgelopen jaar was.

Optie 3 is de optie die we moeten gebruiken om tot een zinvolle actie te kunnen komen!
Willy vertelt dat het voor wie actie wil voeren, geen zin heeft om een bezwaarschrift in te dienen. Als je wettelijk gezien geen ‘goede reden’ hebt om bezwaar te maken, dan mag de verhuurder je bezwaar meteen afketsen met een brief en heb je geen poot meer om op te staan.

De wet zegt dat er maar een paar ‘goede redenen’ zijn voor bezwaar. Goede redenen zijn bijvoorbeeld:
– dat je kunt aantonen dat je in (huishoud)inkomen achteruit bent gegaan het afgelopen jaar;
– dat je verhuurder te laat was met het huurverhogingsvoorstel (het is pas na 1 mei verstuurd);
– dat de huur door de huurverhoging hoger wordt dan de maximaal toegestane huurprijs op basis van het puntenaantal van je woning.

Maar als je het bijvoorbeeld principieel oneens bent met de hoge huurverhoging, of als je denkt door de huurverhoging in de betalingsproblemen te komen, dan zijn dat wettelijk gezien geen goede reden voor bezwaar. Je bezwaarschrift zal dan ‘ongegrond’ worden verklaard. En dan moet je er aan geloven en gewoon de huurverhoging gaan betalen. Maar wij willen juist een actie voeren die lang duurt!

De voordelen van Optie 3
Door gebruik te maken van optie 3, kun je meer bereiken, ook als je vooral duidelijk wilt maken aan de verhuurder en aan de politiek dat je het niet eens bent met de huurverhogingen.

Je betaalt vanaf juli 2015 gewoon de oude huur zoals die het afgelopen jaar geweest is. Bij de administratie van je verhuurder moet er dan een belletje gaan rinkelen: ‘Hee, die huurder betaalt de huurverhoging niet.’ Het is vervolgens aan de verhuurder om actie te ondernemen. De verhuurder moet jou voor 1 oktober (dus binnen 3 maanden na 1 juli) nogmaals het huurverhogingsvoorstel doen. Als je het als huurder daar opnieuw niet mee eens bent, dan is de volgende stap aan jou: je moet naar de huurcommissie stappen en daar je bezwaar tegen de huurverhoging kenbaar maken. Dat moet je voor 1 november doen.

Vervolgens gaat de huurcommissie je zaak bekijken. En die komt waarschijnlijk ergens in december met een uitspraak. Al die tijd (van juli t/m december) blijf je gewoon de oude huur betalen. Daarmee creëer je een administratieve rompslomp voor je verhuurder. Die is daar niet blij mee, en zal misschien met betalingsherinneringen of zelfs deurwaarders gaan komen. Maar dat kun je negeren. Want jij hebt wettelijk het recht om op deze manier (optie 3) bezwaar te maken tegen de huurverhoging en de oude huur te blijven betalen, zolang de huurcommissie nog geen uitspraak heeft gedaan. Lees meer in het Stappenplan hieronder.

Hoe de Huurdersvereniging Salland de actie voorbereidde
De huurdersvereniging heeft vanaf het begin gezegd principieel tegen de huurverhoging te zijn (zie ook de bijlage hieronder ‘Principiële bezwaren tegen de huurverhoging’). Ook hebben ze vanaf het begin gezegd dat ze optie 3 wilden gebruiken om actie te voeren. Hun boodschap aan huurders was: U kunt meedoen als u dat wilt. In april verspreidde de huurdersvereniging een krant over dit onderwerp onder 6000 huurders. Willy: ‘Wij dachten toen nog, als 50 huurders meedoen aan de actie, dan is dat mooi. Maar binnen twee weken hadden we 500 aanmeldingen binnen.’

De huurdersvereniging heeft toen met al die 500 huurders individuele gesprekken gevoerd van een half uur, om huurders te informeren over de huurwetgeving en wat hen te wachten stond als ze mee zouden doen aan de actie. Hierdoor kon de huurdersvereniging ook veel huurders die (wettelijk gezien) goede redenen hadden voor bezwaar, daarop wijzen en hen helpen om hun bezwaar in orde te maken. Het was veel werk dat de huurdersvereniging met 10 vrijwilligers heeft gedaan.